Sandacz

Ryba okoniowata, osiąga długość 100 cm i masę ciała 10 kg. Ciało wydłużone, lekko bocznie spłaszczone. Głowa stosunkowo mała, paszcza silnie uzębiona. Oczy duże, opalizujące. Grzbiet szarozielony lub szarobrązowy, boki jasne srebrzystozielone z ciemnymi smugami. Zamieszkuje jeziora, rzeki nizinne i wody przybrzeżne Morza Bałtyckiego. Jest szybką rybą drapieżną. Polskie połowy sandacza są znaczące i sięgają około 350-500 ton rocznie. W Polsce sandacz odławiany jest w przybrzeżnych wodach Bałtyku (zalewy, Zatoka Pucka i Gdańska), jeziorach i zbiornikach zaporowych.

Na rynku są dostępne głównie filety mrożone. Rzadziej oferowany jest sandacza świeży — cały, patroszony lub w formie filetów. Jest rybą szybką psującą się, przyjmuje się 7–10 dni przydatności do spożycia od połowu w temp. 1-4°C (maksymalnie 15 dni). Głęboko mrożone filety z sandacza mogą być przechowywane 12-18 miesięcy.

Mięso sandacza jest bardzo smaczne, białe, jędrne, chude, delikatne, średnio­ościste, dość soczyste. Szczególnie ceniony jest w Europie Środkowej  (szczególnie w Niemczech) i w Rosji.

Mięso sandacza nadaje się do pieczenia, smażenia, duszenia i gotowania. Nadaje się do przyrządzenia dań zimnych (z galaretą/ majonezem). Jest klasycznym, cenionym składnikiem polskiej kuchni szlacheckiej.

Mięso sandacza jest wysokobiałkowe, dietetyczne, jednak niemal całym zawar­ty w mięsie tłuszcz to niezbędnej nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3. Jest bogatym źródłem witamin D, B12, B3, a także fosforu i selenu.